Kto zatrzyma ETA? - pytanie, które nasuwa się za każdym razem, gdy ETA podkładając bombę przypomina o swoim istnieniu, pozostaje bez odpowiedzi. Nie udało się to żadnej opcji politycznej sprawującej władzę w Hiszpanii od Franco po PSOE. Kraj Basków posiada daleko zakrojoną autonomię, ale o przyznaniu niepodległości nie ma mowy, gdyż takie postulaty wydają się być bezpodstawne. ETA mająca na swym koncie blisko tysiąc ofiar, systematycznie organizuje zamachy i manifestuje siłę. Uzmysławia opinii publicznej, iż jest organizacją aktywną, niebezpieczną i łatwo nie złoży broni. Ostatnie trzy samochody bomby, których eksplozje raniły 10 osób, a jedną pozbawiły życia, miały miejsce w weekend z 21/22 września 2008 roku. Zakładając mało prawdopodobną tezę, iż Madryt zgodziłby się na odłączenie Kraju Basków od terytorium Hiszpanii, po czym niezwłocznie Katalonia, Galicja i Wyspy Kanaryjskie wystąpiłyby z podobnym postulatem, rząd francuski nie bierze pod uwagę oddania części swoich północno-zachodnich terytoriów, które według nacjonalistów również tworzą państwo Euskadi. Konflikt by się nie zakończył.

W piątek 30 października samochód-bomba eksplodował na jednym z parkingów uniwersyteckich w Pamplonie. Wybuch spowodował rozproszenie ognia na kilka zaparkowanych w pobliżu samochodów oraz wiele szkód materialnych w budynkach uniwersyteckich bibliotece i biurach.

Kryzys dewastujący gospodarkę USA, zdaje się nie mieć tak negatywnych skutków w przypadku innych ważnych graczy politycznych na świecie. Wręcz przeciwnie. Korzystając z zastoju amerykańskiej aktywności w sferze gospodarczej, Wenezuela rozpoczęła realizację intensywnego planu zacieśniania stosunków z Rosją i Chinami. Partnerstwo polegać ma głównie na pomocy w zakresie energetycznej oraz wojskowej.

Obama na prezydenta LEAD: Wybory w Ameryce już się zakończyły, jednak prasa nie przestaje o nich pisać, a to za sprawą czarnoskórego senatora Baracka Obamy, który będzie kolejnym, 44 prezydentem Stanów Zjednoczonych. Obama pokonał w kampanii Johna McCaina, doświadczonego republikańskiego polityka i otworzył nowy rozdział w historii amerykańskiej polityki. A to za sprawą kilku rzeczy.

Juan Jose Ibarretxe będzie po raz czwarty kandydatem Partido Nacionalista Vasco na lehendakari (prezydenta Kraju Basków) w autonomicznych wyborach, które odbędą się 1 marca 2009 roku. Data ta zbiegnie się z wyborami w Galicji. Wśród rywali Ibarretxe znajdą się starzy kandydaci, jak Patxi Lopez (PSE) - najważniejsz  konkurent startujący po raz drugi i Javier Madrezo (EB) kandydujący do wyborów po raz piąty. Nowych kandydatów wystawią partie PP i EA - odpowiednio Antonio Basagoiti i Unai Ziarreta.

Kenii grozi klęska głodu. Zdaniem władz za niedobór żywności w państwie, które dotychczas wyróżniało się względną stabilnością ekonomiczną i polityczną, odpowiadają niedawne susze pustoszące uprawy we wschodniej i centralnej części kraju. Jednakże w opinii wielu, winę za obecną sytuację ponoszą politycy na czele z prezydentem Mwai Kibaki.

Państwa autorytarne potrzebują wroga. Wróg tłumaczy istnienie rozbudowanego aparatu bezpieczeństwa. Wróg sprawia, że lękliwe społeczeństwo daje się łatwo manipulować. Żaden kraj nie opanował tej strategii lepiej od Rosji.

Hiszpania z premierem Jose Zapatero na czele rozpoczęła z początkiem 2010 roku rotacyjne przewodnictwo unijne - w nowej sytuacji, bowiem po raz pierwszy mamy do czynienia z tzw. dwugłową władzą w UE.

17 maja zakończył się jeden z najkrwawszych konfliktów we współczesnej południowo-wschodniej Azji. Tamilskie Tygrysy, otoczone przez armię Sri Lanki, ogłosiły złożenie broni. Rząd w Kolombo ogłosił koniec wojny oraz poinformował o zabiciu przywódców Tygrysów, w tym założyciela organizacji, Velupillaia Prabhakarana. Znana z terrorystycznych metod tamilska partyzantka nie cieszyła się dobrą sławą, wszyscy komentatorzy przyjęli więc informacje o zdławieniu rebelii z radością. Czy to na pewno koniec?

Po wycofaniu się Stanów Zjednoczonych z pierwotnego projektu tarczy antyrakietowej, przyszedł czas na rewanż. Rewanż ze strony Federacji Rosyjskiej. Media i gazety na całym świecie trąbią o tym, jakoby decyzja podjęta przez Baracka Obamę i naczelne dowództwo armii USA była motywowana negatywnym stanowiskiem Rosji.

Po 21 miesiącach od dnia, kiedy parlament Kosowa na specjalnie zwołanej sesji podjął decyzję o ogłoszeniu niepodległości, odbyły się w prowincji pierwsze lokalne wybory. Dziś, gdy emocje powyborcze nieco już opadły i na rezultaty wyborów można spojrzeć chłodnym okiem, widać wyraźnie, że ci, którzy spodziewali się przełomu, mogą czuć się rozczarowani.

Related posts:
  Błękitna flaga nad Ukrainą
  Niebiescy górą
  Grecki chaos
  Powtórka z rewolucji?

Za nami I tura wyborów prezydenckich na Ukrainie. Nie znamy jeszcze odpowiedzi na najważniejsze pytanie, ale przynajmniej co do kilku niewiadomych mamy jasność. Niezależnie od tego, kto 7 lutego wygra, pewne jest, że Ukraina będzie miała nowego prezydenta. Wiktor Juszczenko bez wątpienia należy do największych przegranych tych wyborów. Nie znalazł się nawet na wyborczym podium, uzyskał zaledwie 5 % poparcie. Społeczeństwo surowo oceniło jego prezydenturę i w nim widzi głównego winowajcę wojny w rodzinie pomarańczowych .

Related posts:
  Grecki chaos
  Błękitna flaga nad Ukrainą
  Powtórka z rewolucji?

Irańczycy obchodzili w ubiegłym tygodniu najważniejsze święto państwowe w swoim kraju - 31 rocznicę rewolucji, podczas której obalono władzę szacha i ustanowiono republikę islamską. Bez wątpienia tegoroczne obchody zostały wykorzystane do bieżącej rozgrywki politycznej - przez obie strony politycznego sporu. Dla prezydenta Mahmuda Ahmadineżada była to okazja, aby zatrzeć wrażenie, iż jego pozycja pół roku po wywalczeniu reelekcji uległa osłabieniu. Ahmadineżad przemawiał do setek tysięcy Irańczyków, którzy z flagami i transparentami zebrali się w centrum Teheranu; ogłosił, że Iran jest państwem atomowym, zapowiedział produkcję wzbogaconego uranu i wybudowanie nowych ośrodków nuklearnych.

Related posts:
  Błękitna flaga nad Ukrainą
  Grecki chaos

Wiktor Janukowycz został czwartym prezydentem w historii wolnej Ukrainy. W drugiej turze zostawił za sobą obecną premier Julię Tymoszenko. W pierwszej turze różnica między pomarańczową Julią, a prorosyjskim  Wiktorem wynosiła aż 10% na jego korzyść. W drugiej turze różnica była minimalna: 48,94% głosujących za Janukowyczem i 45,5% za Tymoszenko. Czary goryczy dopełniła klęska jeszcze urzędującego prezydenta Wiktora Juszczenki, którego w pierwszej turze poparło niecałe 6% wyborców. To smutny koniec pomarańczowej rewolucji, która wybuchła w listopadzie 2004 roku i trwała do stycznia roku następnego, będącej odpowiedzią na sfałszowane wyniki drugiej tury wyborów prezydenckich. Zmierzyli się w niej ówczesny premier Wiktor Janukowycz oraz kandydat opozycji Wiktor Juszczenko, którego kolorem sztabu wyborczego był właśnie pomarańczowy.

Grecy masowo wyszli na ulicę. Kolejne grupy związkowe dają wyraz niezadowoleniu rządowym planom oszczędnościowym, które mają chociaż częściowo zamortyzować skutki największego od lat kryzysu jaki dotknął Grecję. Efekt strajków to m.in.: wstrzymanie transportu lotniczego i morskiego, zamknięcie szkół, urzędów. Paraliż kraju, niebezpieczeństwo wybuchu społecznego to wynik prowadzenia nieodpowiedzialnej polityki gospodarczej kolejnych  ekip rządzących Grecją w ciągu ostatniej dekady. Przyzwyczaiły społeczeństwo do polityki rozdawnictwa, szastania publicznymi pieniędzmi, życia na kredyt.  Trudno więc dziwić się niezadowoleniu Greków, którzy  stoją teraz przed perspektywą krew, pot i łzy.